Yaşat Beni Anne Şiiri - Levent Altunçiçek

Anne, Anne, Anne, ben bebekken,
Belimden tutup, Havalara atardın ya,
Bende mutluluktan sevinçten, havalarda
Bir kuş misali uçardımya, anne.

Anne, anne, anne, ben çocukken,
Elime para verip, bakkala yollardın ya,
Bende sevinçten bakkal yolunda,
Tıpış tıpış yürürdüm ya anne.

Anne, anne, anne, hani ben genç bir kızken,
Yakışıklı bir delikanlı geldi istedi beni senden ya,
Bende o delikanlıyla koşa koşa gitmiştim
Evlilik yeni hayat, yolunda anne.

Anne, Yanlış Zamanda uçmuşum,
Yanlış zamanda Yürümüşüm
Yanlış zamanda koşmuşum anne,
Hayatı öğrenmeden, İnsanları tanımadan
Daha apalamadan uçmuşum, Yürümüşüm,
Koşmuşum anne.

Anne artık kanatlarım kırık,
Uçmak istiyorum çakılıyorum yere,
Kimse kanadım olamaz anne,
Senden başka beni kimse uçuramaz anne.

Anne yürümek istiyorum, ayaklarım kopuk,
Bir adımı zorla ötekinde düşüyorum,
Kimse ayağım olamaz anne,
Senden başkası beni yürütemez anne.

Anne koşmak istiyorum, Yüreğim hüsran,
Koşmaya çalışıyorum, Ama gözlerim kan ağlıyor,
Demekki insan gözüyle koşuyormuş anne,
Ben bunu geç anladım anne,
Bana senden başkası göz olup koşturamaz anne.
Yüreğimin gözü olamaz anne.

Ne olur Anne, Kanadım olur uçur beni,
Ne olur anne, Ayaklarım ol yürüt beni
Ne olur anne, Gözlerim ol koştur beni,
Ne olur AnneNe olur Yüreğim ol ki,
Sonsuza dek yaşat beni, yaşat beni...