Şöyle gözucuyla baktığımız evrenin bir köşesinde bir nokta gibiyiz. Ama gel gör ki, dev aynasında görürüz kendimizi. Vazgeçilmez sanırız da, birşey oldum sevdasından geberir gideriz.
Nice oyunlar oynarız, başkalarının daha önce oynadıklarından. Nice acılar çekeriz ve yalandan mutluluk şarkıları söyleriz. Ama yetmez çünkü bizler
Hep birbirimize benzeriz.
Ders almayız yaşananlardan, ben öyle olmam diyerek çıktığımız yollarda kaybolur ve avaz avaz imdat diye bağırırız.
İnsan bu, su misali, kıvrım kıvrım akar ya;
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.
Devamını Oku
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta