Her şey bir gün bitecek denildiğinde, herkesin "Hiçbir şey bitmesin." diye giriştiği çılgınlıklar, dünyayı bir izleme mekânına dönüştürdü.
Yavaş yavaş dökülüyor ağaçlarda sararan yapraklar. Ağaçlar, üst üste gelen darbelerle sarsılıyor.
Bilip de ayakta durmaya çalışmak ne zor bir iş, Yarabbim... Her mutlulukta anlık bir yok oluşu, her hüzünde biraz daha eksilmeyi yaşamak ne kötü.
Her şeyi biliyor insanoğlu aslında... Ama en büyük zaafı bu hayatı yaşamak, en büyük kaybedişi ise maalesef yaşarken yok olmak.
Adnan Deniz
Kayıt Tarihi : 28.06.2026 23:17:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.




Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!