Cemreler düşmese de olur bu yıl bahara
Ne hava ne su ne de toprak ısıtır beni
Sen yeter ki nefes al ben seninle yaşarım
Olsa da içimde kaybetme korkusu
O tarifsiz acını bile özledim
Sen yeter ki ses ver ben gölgende yaşarım
Yüzünde gizemli bir masum gülüş
Belli ki dünün ağır yükü gözlerinde gizli
Sen yeter ki gel de bana ben sende yaşarım
Kayıt Tarihi : 14.2.2026 10:03:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.
Hikayesi:
Denizli
Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!