Eğitip öğretmek onun görevi
Geceyi gündüze katar öğretmen
Okuludur onun ikinci evi
Nöbette okulda yatar öğretmen
Karanlık yok olur gittiği yerde
Çevresine ışık saçar öğretmen
Yollarımız burada ayrılıyor,
Artık birbirimize iki yabancıyız.
Her ne kadar acı olsa, ne kadar güç olsa
Her şeyi evet, her şeyi unutmalıyız.
Her kederin tesellisi bulunur, üzülme.
Devamını Oku
Artık birbirimize iki yabancıyız.
Her ne kadar acı olsa, ne kadar güç olsa
Her şeyi evet, her şeyi unutmalıyız.
Her kederin tesellisi bulunur, üzülme.




Adem bey...
Her yönüyle güzel bir şiir...
Bütün öğretmenlerimize olsun bu güzellikler.................saygıyla
Öbür yarısı ile borcunu öder
Böyle yaşar gider Yaşar öğretmen,
*****************************************
Tebrikler Hocam Var olunuz
güzel bir örnek, Yaşarmı-
yaşamazmı? Yaşar öğretmen.
Muhabbetle selamlarım..
Bedri Tahir Adaklı
bir öğretmen olarak bu anlamlı çelşmanızı tebrik ederim üstad. selam ve dua ile.
ÖĞRETMENLERİMİZE SAYGILAR...YÜREĞİNİZE SAĞLIK...
Acı gerçekler.Kutlarım .....saygılarımla
Hocam bir eğitimci olarak öğretmenlerin durumunu çok iyi bilyorsunuz ve çok iyi işlemişsiniz yüreğiniz var olsun selamlar
Kutlarım hocam harıka bir şiir güzel bir anlatım selam ve saygılarımla
selami
MESLEKLERİN SIRALAMASINDAKİ DEĞERLER ALTÜST OLMUŞ
KUTSAL MESLEKLER YERLERDE SÜRÜNÜR OLMUŞ
CAHİL MANKENLER KÖŞKLERDE OTURUR OLMUŞ
USTA KALEMİ KUTLUYORUM
Tüm öğretmenlerimize sağlık ve daha iyi bir yaşam diliyor, ve rahmetli annemin, 1941 yılında yazdığı şiiri, şahsınızda tüm öğretmenlerimize armağan ediyorum...Saygılarımla...
ÖĞRETMENİM...
Acaba sağ mı şimdi,
Yoksa göçtü mü bilmem?
Belki de ak pak
Bir pir-i fâni olmuştur.
Fakat aynı dinçlikte
O yine benim öğretmenim.
Neler öğretmediydi bize dersten gayri...
Yağmur mu yazdırmazdık
Sıralarda şimşek çakarak? ..
Bir elimiz diz vurur, bir elimiz göğüse
Tren mi geçirmezdik?
Karanlık gecelerde, uçurtmaya fener takıp
Verirdik koca köyü velveleye...
Katılırdı bütün köylü bizim eğlencelerimize...
Ondan öğrendik vatan aşkını,
Ondan öğrendik GÂZİ sevgisini.
Anlatırdı neler neler.
Kâh bir kahraman görünürdü bize,
Kâh müşfik bir insan...
Gözlüklerinin arkasından silerdi gözyaşını,
Anlatırdı, nasıl kaçtı kahpe düşman...
Bize adamıştı gecesini, gündüzünü,
Bizim küçük dünyamız, onun da dünyasıydı.
O öğretti çoban türküsünü,
O söyletti Palandöken Dağı'nı.
Silinmez öğretmenim,
Hâtıran dimağımızdan...
1941 -Ankara Hafize Edebâli
Bundan sistem utansın , en çok rahat olması gereken ,insana hizmet edenlerdir,arayış içinde oldukları ise duymayanlara yazıklar olsun
Bu şiir ile ilgili 24 tane yorum bulunmakta