Kovulmuşum bu dünyanın
Ulu ormanından
Tek başıma bir kuytuya
Yıllardır hasret gözlerim
Bir derin, tatlı uykuya
Ben kuytuda tek bir ağaç
Gece çökmüş sokağıma sessizce
Ne sokak lambası aydınlatıyor
Ne de ay görünüyor gönlümce
Evler kör, pencereler seçilmiyor
Hissediyorum!
Nemli bir kasvet duygusunun,




Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!