Şu devri âlemden gelip geçenler
Zamandan uzaktır, benim bildiğim
Tecelli gömleği giyip biçenler
Kaderde tutsaktır, benim bildiğim
Kılıçlar’dır benim baba ocağım
Benim Orağaz’da çok akrabam var
Karadağ, Zorba’dır ana kucağım
Benim Orağaz’da çok akrabam var
Otuz sekiz nüfus ikisi yolda
Neyim kaldı benim köyde neyim var
Babadan miras üç tarlamız orda
Neyim kaldı benim köyde neyim var
Tüfeği omzunda, dağın göğsünde
Uzar, kısar, gider benim Mehmed’im
Kartal pençesinde, aslan göğsünde
Yatar, kalkar, gider benim Mehmed’im
Yedi düvel eli gezdim dolaştım
İlleri var bizim ele benzemez.
Şivesini konuşarak alıştım
Dilleri var bizim dile benzemez
Bağbancılar dağ yolunu dolanır
Suratsız komşunun her gün yüzünü
Görsem içimde dert görmezsem bir dert
Allah'ın kelamla selam sözünü
Versem içime dert vermezsem bir dert
Bayram gelir geçer yine bu sene
Biri varsa bizim evde biri yok
Anam evde babam öldü o sene
Biri varsa bizim evde biri yok
Şu deli gönlümü döndüremedim
Eyvah eyvah oldu benim gönlüme
Yaktı aşk ateşi söndüremedim
Eyvah neler oldu benim gönlüme
Bu alemde her bir türlü insan var
Çoban ister dağa davar çıkarsın
Kıl kuyruklu tilki ile kurdu var
Aklına uymazsan kovar çıkarsın
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!