Nerden başlayacağını bilemediği günler olur,
neyi tutsan elinde kalır.
Unutamadığın anların içinde debelenip dururken yeni bir güne değil başlamak, düşünmek bile yük olur. Her insanın unutamadığı bir an vardır kimisi acıtır kimisi güldürür kimisi de öldürür. Öldüğü yerden yaşamaya başlar insan acılarını beyaz bir kefene sarar, kırıklarını ellerini kanatarak yerden toplar, yaşadığı tecrübeleri bir heybeye toplar sırtına alır yaşamaya başlar. Her ne olursa olsun,
acılarıyla, kırıklarıyla her ne kadar nadir olsa da mutluluklarıyla, ölüm meleği gelene kadar insan,
Ama eksik ama fazla yaşar.
İsimsiz, sorgusuz bir aşkın solgun mısraları
Tümcelerimde boğulan
Surların ihtilal geceleri
Göz kırpıyor Mezopotamya'nın ıslak güneşine
Sırtımda yüzyıldan kalma yanıklara
Devamını Oku
Tümcelerimde boğulan
Surların ihtilal geceleri
Göz kırpıyor Mezopotamya'nın ıslak güneşine
Sırtımda yüzyıldan kalma yanıklara




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta