Yıllar bir gözyaşı olup da kaymış
Nurlu ihtiyarın yanaklarında.
Yapraktan saçını yerlere yaymış,
Sonbahar ağlıyor ayaklarında.
Süzüyor ufukta bir kızıl yeri,
İçi karanlıkla dolu gözleri;
Devamını Oku
Nurlu ihtiyarın yanaklarında.
Yapraktan saçını yerlere yaymış,
Sonbahar ağlıyor ayaklarında.
Süzüyor ufukta bir kızıl yeri,
İçi karanlıkla dolu gözleri;
Adem’den bu yana, dünyada herkes gibi yaşayan, nefes alan bir insan olmamın yanında; beni ayıran tek özellik, mısralarla dertleşip tekrar onlarla susuyor olmamdır.
Hayatın döngüsünde karşımıza çıkan her olayı, sessiz bir şekilde fısıldarken, mısralara kaderin sessizce fısıldadığını duyuyorum hayatlara.
Hayat bunu öğrendikten sonra başladı…
