Ümidim tükenir tükenmez yollar,
Dağ, dağ içinde, kavuşmaz dağlar.
Şimdi çevremde kül oldu bağlar,
Yine alevlendi sıla hasreti.
Yollara dizildik, sır oldu yollar,
Gülermi kalem, Ağlarmı masa,
Maddeye his veren insan olmasa.
Cok şey yükleme bir kırık saza,
Söze mana veren ozan olmasa.
İstemem ne mevki, ne para, ne pul
Benim de küçücük bir evim olsun,
Girince avludan önü çeşmeli,
Bahçeler içinde bir yarim olsun.
Ekmeği mutluluk katığı sevgi,
Ne bu dünya, ne bu alem,
Gerçek olan yalnız 'o' var.
Ne bir ilim, ne bir sanat,
İlim,sanat yalnız 'o' var.
Ne bir ışık,ne bir kürre,
Her seher vakti ünler içimi;
Ne yaptın ömrünü, nerde yitirdin.
Bir bıçak olur, böler düşümü;
Şu koskoca ömrü nerde geçirdin
Geçer günlerim hep bu vehimle,
Bakma öyle dalıp da
Mazide durgun suya,
İç çekme sazlıklarda
Dalıp da sonbahara.
Mazi bir ben kadar yakın,
Göz yaşı kadar sıcak.
Ya Rabbi insanlık kör ve sağır/
Havada ceset kokusu/
Ortalık kurşundan da ağır/
Meydanlar kol ve bacak/
Bu kimin koludur acep,bu kimin bacağıdır/
Ölenler insanmıdır,yoksa YA HAŞA hayvanmıdır.
Biricik Eşime
Tan ağardı, gökte söndü yıldızlar,
Uykusuz gözlerle dolaşmaktayım.
Dağılırken saçların yastıklarına,
Buram buram aşkı yaşamaktayım.
Kimsesiz bir Gar olsam bozkırda /
Üçbeş yolcu,birkaç bavul/
Ayrılanların hüznü olsam, kavuşanların sevinci/
Her kalkan trende ellerde mendil olsam.
Sonra bir köy olsam/
Saçaklarda kar/
Barzani denilen hainin soyu,
Ermeniyle bir olmuş vatan istiyor.
Sabreyle gönül yakındır sonu,
O edepsiz bizden sopa istiyor.
Bitti asala,başladı terör,
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!