Yaşar Aydın Şiirleri - Şair Yaşar Aydın

Şimdi üstü başı
Eylül sarartılarıyla yamalı
O dağ yamacından
Dönüşüm az önceydi gülüm
Fazlaca üzüldüğüm bir şey yoktuysa da
Tek korkum odur ki

Çilemi taşıdım hep düşe kalka
Sarılmış dizime yollarım ağlar
Dertlerden uzakta bir gün görmedim
Yaslanmış bağrıma yıllarım ağlar

Sularım kurudu pınarlarımda

Geceyi kovmam ardından
Bu sabaha çıkmadan git
Dert edip yılmam kahrından
Sen canını sıkmadan git

Olsada sevda zararın

Gönül hasretle yorulur
Yorma gönlümü
İlk darbe dertle vurulur
Vurma gönlümü

Her sevginin bir bedeli

Saçlarını savuruşuna
Binlerce yüz uzanmış senin
Bir o kadar elin hayalinde de
Okşanıp durmuş kirlenesiye dek

Yürüyüşünün her sokağına

Saçlarını koklamak için takılsın isterlerdi
Yarime bir demetinide sunamadım
Çiçeklerin küstüğü bahardayım ben

Dedim ki gönül oyunu
Senin her sevdan
Birgün biter bir durakta
Bil ki bu devran

Kalbe nasıl girdiğini

Soframdan bir parça ekmek
Yarına kalmadıysa
Karınca yuvasına minnetim olsun

Dost sandıklarım bir hal hatırımı
Bilip de sormadıysa

Gönüller konuştu bütün sırları
Bir çift kelimeyi sustu dilimiz
Açılmışken bize aşkın yolları
Git bak şimdi bomboş kaldı yerimiz

Gözlerden gönüle sevda süzerken

Anla artık gönül...
Dağ dağa kavuşur da
Yerle gök buluşur da
Can ecelle barışır da... dediğin olmaz

Bırak artık karanlıklar