Adsız kaldım her adımınla bir adım daha,gittin benden.
Aşk,senden vazgeçmeme düşüncesi,
Kendimi bir eylemin ortasında,eylemsiz bulmak...
Ve yine gittin,onunla baş başa kalmaya,
O sensin gittiğin ben,
Şimdi doya doya kelimelere,konuş kendinle...
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta