o kadar da önemli değildir bırakıp gitmeler,
arkalarında doldurulması mümkün olmayan boşluklar bırakılmasaydı eğer.
utanılacak bir şey değildir ağlamak,
yürekten süzülüp geliyorsa gözyaşı eğer…
belirsizliğe yelken açardı iri ela gözler zamanla,
öylesine derince bakmasalardı eğer…
Devamını Oku
arkalarında doldurulması mümkün olmayan boşluklar bırakılmasaydı eğer.
utanılacak bir şey değildir ağlamak,
yürekten süzülüp geliyorsa gözyaşı eğer…
belirsizliğe yelken açardı iri ela gözler zamanla,
öylesine derince bakmasalardı eğer…
Yazdıklarınızın hiç birinden korkmuyorum, insandan korktuğum kadar
Güzel bir şiir, kutluyorum.
Aslında yaşamak, mutlu olmak değil korktuğumuz dostum. O kadar avlanmışki keklikler su içerken yalaktan. Artık pınarlar bile korkmak için bir uyarıcı olmuş olar için.
Yürümekten korkuyorum,
papatya tarlalarında.
Korkuyorum,
Yaşamaktan Ürküyorum
Mutlu olmaktan korkuyorum bugün,
sevmekten sevilmekten.
Yürümekten korkuyorum,
papatya tarlalarında.
Korkuyorum,
ılgıt ılgıt esen meltem rüzgarlarından.
Tranvaya binmekten,
bir nefes almaktan cıgaramdan.
Uyumaktan korkuyorum,
uyanmaktan bu gün
ve de dostlarımdan…
Öyle ki birtanem ben,
yaşamaktan ürküyorum
her gün.
Hasan Güven
Kalemine sağlık.
Bu şiir ile ilgili 4 tane yorum bulunmakta