Yaşamak gibi sessiz Şiiri - Barış Kaya

sabahın ilk ışıklarıyla uyanırken,
bir kuş öter uzaklarda
belki de bir umutla.
Ve biz, yorgun ellerimizle bir günü daha kurarız
düşlerimizin sessiz akışına

Yol uzun,
bazen dikenli, bazen sarı papatyalarla bezenmiş.
Rüzgâr yüzümüze çarparken,
gözlerimiz nemli ama ufka doğru yönelmiş

Hayat:
bir perde aralığından sızan ışık gibi,
göz alır, yakar,
ama ısıtır da…
İçinde hüzün var, evet,
ama her hüznün ardında
bir tebessüm gizlidir
bir çiçek gibi açmayı bekleyen.

Ve ne güzeldir yaşamak,
tüm yorgunluklara rağmen
bir kadeh rakıda soluklanmak,
bir dost sesinde dinlenmek,
bir çocuğun gülüşünde kaybolmak…

Her gün yeniden başlayan bir telaş bu.
Biraz kırık, biraz eksik belki
ama tam da bu yüzden gerçek.
Ve bu yüzden kıymetli.
Her batımda yeniden başlayan hayat.

Barış kaya