Bir şiirdir yaşamak,
her sabah uyandığında gözlerinden öpmektir, zamanın.
korkularından arınmış bir kalbin duraksamadan atışı kadar hızlı ve hunharca sevmektir. Mevsimsel bir tükeniştir yaşamak, usul usul eriyen solgun bedenlerde.
Kısa bir öyküdür.
Zamansız gelen ölüme inat,ayağın takılmadan çocuklar gibi,
eylül akşamlarında koşmaktır.
Dilsiz bir şehir hikayesinde yerini almaktır.
Ne kadınlar sevdim zaten yoktular
Yağmur giyerlerdi sonbaharla bir
Azıcık okşasam sanki çocuktular
Biraksam korkudan gözleri sislenir.
Ne kadınlar gördüm zaten yoktular
Devamını Oku
Yağmur giyerlerdi sonbaharla bir
Azıcık okşasam sanki çocuktular
Biraksam korkudan gözleri sislenir.
Ne kadınlar gördüm zaten yoktular




Yürek sesiniz eksık olmasın tebrikler Adil bey
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta