Yalanlarla bezenmiş günlere uyanıyoruz
Gözlerimizde sahte bakışlar
Nasılsa merhaba diyen diller
Her koşulda açılan yabancı kollar
Verilen adreslere uymayan beyinler
Parsa parsa böldüğümüz hayat
Çalsada açmayan telefon sahipleri gibi rahat
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
