Yaşamak
Sessiz sükut içinde …
Fark ettirmeden neler sakladığını içinde…
Hissettirmeden acılarını ve ne kadar sevdiğini insanları…
Bir ağaç gibi sessiz ve sakin yaşamak ….
Bir yandan köklerimden çekerken suyu, bin bir hışımla…
tozlu bir şemsiye durur
çatı katındaki odanın
kuytu bir köşesinde
kumaşındaki eski yağmurların
hüzünlü kokusuyla
Devamını Oku
çatı katındaki odanın
kuytu bir köşesinde
kumaşındaki eski yağmurların
hüzünlü kokusuyla




Meyvesi olan taşlanır, o meyveler de kolay kolay dökülmez taş olmayınca.
Üstat okadar anlamlıki bu şiirinde,inan gözlerim doldu.Mütevazı alçak gönülü herşeye rağmen insanları seven bir şairin ağzından kendini ağaca benzeterek herşeye rağmen insanlara vermek hiç bir menfaat beklemeden yalnız vermek.Kaybedilmiş özveriler,gelenekler,duyğular bunlar.Önünde Şabka çıkarıyorum şairimSayğılarımla..
Çook güzel çok. Varsın Çatal olsun dilleri siz onları torpülersiniz:)
Bu şiir ile ilgili 3 tane yorum bulunmakta