İnsan bu, su misali, kıvrım kıvrım akar ya;
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.
Devamını Oku
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.
Meyvesi olan taşlanır, o meyveler de kolay kolay dökülmez taş olmayınca.
Üstat okadar anlamlıki bu şiirinde,inan gözlerim doldu.Mütevazı alçak gönülü herşeye rağmen insanları seven bir şairin ağzından kendini ağaca benzeterek herşeye rağmen insanlara vermek hiç bir menfaat beklemeden yalnız vermek.Kaybedilmiş özveriler,gelenekler,duyğular bunlar.Önünde Şabka çıkarıyorum şairimSayğılarımla..
Çook güzel çok. Varsın Çatal olsun dilleri siz onları torpülersiniz:)
Bu şiir ile ilgili 3 tane yorum bulunmakta