Yaşamak,
bir avuç güneşi saklamak gibidir
zalim rüzgârların ortasında…
Düşsen de kalkarsın,
yaransan da susarsın bazen.
Çünkü bilirsin;
hayat dediğin,
bir inadın türküsüdür biraz da…
Boyun eğmeden yürümek,
karanlığa rağmen ışığı sevmek,
ve yıkılmışken bile
dimdik durabilmek…
İşte beni yaşatan budur sevgilim,
işte sevdamıza yakışan…
Bir ekmek gibi bölüşmek acıyı,
bir dağ gibi durmak zulmün karşısında.
Ve ne olursa olsun,
içimizdeki umudu
öldürmemek inadına…
Kayıt Tarihi : 5.01.2006 00:22:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.
Tebrikler ve teşekkürler.
Saygılar ve sevgiler. Yalçın Öner
Kutluyorum...
TÜM YORUMLAR (7)