İnsan bu, su misali, kıvrım kıvrım akar ya;
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.
Devamını Oku
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.
KENDİNİ GÖREBİLDİĞİNDE İNSAN, BELKİ PEK ÇOK SORUNUN ÇÖZÜMÜNE DE ULAŞACAK AMA...GÖREMİYORUZ KENDİ ÖZÜMÜZÜ....
BELKİ DE SORUN O KAYGAN TAŞLARA SABIRLA TUTUNABİLMEYİ BECERMEKTE...GÜZEL OLAN NEYDİ BİLİYOR MUSUN ? 'NEYİ İSTEMEDİĞİNİ' BİLMEK...
BEN ŞİİRİN ÖZÜNDEYİM..ŞEKLİNE BAŞKASI BAKSIN...
SEVGİLER...
Ben bu şiiri çok seviyorum...
Bu şiir ile ilgili 2 tane yorum bulunmakta