Şu birkaç güzel kelimeler için gözlerinden alıyorum ilhamımı.
Sanki şu ilham perileri gözlerinden doğuyor dünyaya.
Sanki hiç görmemiş gibi yüzünü her seferinde aynı âşık ve şaşkın bakışlarla seyrediyor olmam, senin varlığını bir gün bile normalleştirmeden her gün her zaman iyi ki varolduğunun farkında olmam ve dahasıca sana biçtiğim onca değerim sana olan paslanmaz sevgimin kanıtıdır. Ve sen sevgilim, birbirimize duyduğumuz bu sevgi ve şefkati anlatmaya gözlerimizin karşılıklı muhabbeti yettiği halde, o güzel yüzünü güldürebilmek adına bu kanıtları sana sunuyorum. Sonuçta her gülüşün kanıtıdır yaşamın. Çünkü ben sevgimize değil yaşama dair kanıt arıyorum.
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta