1950- ve hala yaşıyorum ne tesadüf değil mi?
Yaşam denen illet
Göz yaşları kadar boş
Kahkahalar kadar keyifli
Her şey sona eriyor ışıksızlıkta
Sonsuza kadar yankılanır yaşananlar
Işıklı ve korkutucu suratlarda
Yaşam denen illet aşağılanmalı
İzin ver hey ağam ben de gideyim
Ah çekip de arkam sıra ağlar var
Bakarım bakarım sılam görünmez
Aramızda yıkılası dağlar var
Coşkun sular gibi akıp durulma
Devamını Oku
Ah çekip de arkam sıra ağlar var
Bakarım bakarım sılam görünmez
Aramızda yıkılası dağlar var
Coşkun sular gibi akıp durulma




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta