Hayat ve ben arasında ince bir noktadayım.
Şubat ayında çiçek açmış ağaç kadar.
Yaşama uzak.
Bir o kadar canlı.
Bir o kadar ölü.
tozlu bir şemsiye durur
çatı katındaki odanın
kuytu bir köşesinde
kumaşındaki eski yağmurların
hüzünlü kokusuyla
Devamını Oku
çatı katındaki odanın
kuytu bir köşesinde
kumaşındaki eski yağmurların
hüzünlü kokusuyla




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta