Yaşam belki de
Kuş cıvıltıların huzur veren nameleriydi
Yada utanmış akşam güneşinin batarken yüzünün kızarmasıydı
Bilmiyorduk çocukların baktıkları buğulu camlarda gördüklerini
Ve anlamadan yaşıyorduk. Evladını beklerken ürperen annelerin kalplerini
Ve o kalpler ki sevinci, korkuyu ,telaşı bir arada tutmuyor muydu ?
Beni kör kuyularda merdivensiz bıraktın,
Denizler ortasında bak yelkensiz bıraktın,
Öylesine yıktın ki bütün inançlarımı;
Beni bensiz bıraktın; beni sensiz bıraktın.
Devamını Oku
Denizler ortasında bak yelkensiz bıraktın,
Öylesine yıktın ki bütün inançlarımı;
Beni bensiz bıraktın; beni sensiz bıraktın.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta