Yaşam belki de
Kuş cıvıltıların huzur veren nameleriydi
Yada utanmış akşam güneşinin batarken yüzünün kızarmasıydı
Bilmiyorduk çocukların baktıkları buğulu camlarda gördüklerini
Ve anlamadan yaşıyorduk. Evladını beklerken ürperen annelerin kalplerini
Ve o kalpler ki sevinci, korkuyu ,telaşı bir arada tutmuyor muydu ?
Gel; n'olursun, içimde umûdum tükenmeden!
Gel; bak bu kahrım beni, mağlûb edip yenmeden!
Gel diyorum, gel artık; son bulsun ızdırâbım!
Gel de yüzler süreyim; kıblegâhım, mihrâbım! ..
Devamını Oku
Gel; bak bu kahrım beni, mağlûb edip yenmeden!
Gel diyorum, gel artık; son bulsun ızdırâbım!
Gel de yüzler süreyim; kıblegâhım, mihrâbım! ..




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta