Gecenin ağır kokusu; yalnızlık...
Herkesi uykuya teslim almışken.
Karma karışık duyguların içine düşmüş; benliği iter çaresizliğin içine...
Varlıkların arasında yokluğu taşıyan, sahipsiz bir sevginin yükünü yüklenen yürek!
Yürekse; gözyaşına ve umutsuzluğa sarılmış.
İstanbul bana hep seni hatırlatıyor.
Çünkü onun gözleri de en az seninki kadar yeşil.
Hala, gülümseyen bir lale gibi
bana sürgününü gönderiyorsun
dört yanı çevrili bir kale gibi
Devamını Oku
Çünkü onun gözleri de en az seninki kadar yeşil.
Hala, gülümseyen bir lale gibi
bana sürgününü gönderiyorsun
dört yanı çevrili bir kale gibi




Yalnizliga vurulan dem.. siirde alinan demle guzellesmis..
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta