Yasak şehir Şiiri - Dağlar Özügüç

Sen benim için kapısından giremediğim
O gizemli yasak şehir gibisin
Merakım çok ama caddelerinde gezmişliğim yok
Umutlar terk edilmenin eski bir mabedi gibi duruyor
Yürekler yıkılmış köşkten bozma bir hanın harabesi
Gülüşler baygın bakışların gözdesi
Gel kurtaralım her şeyi başka çıkar yol yok
Bıraktığımız hayaller bak orda duruyor
Korku nöbette dar sokakların başında
Ürkek adımlarla gelen duygular
Geri çeviriyor şehre olan ilgimizi
Oysa bir kıvılcım yeter bu şehri yakmaya
Küllerinden yeniden doğurur içimizi
Gel, bir cesaret borçlanalım yarınlara
Adını koyalım bu halin yankılansın meydanlarda
Belki de yasak değil bu şehir
Sadece biz unutulmuşuz