Hüzünlü yüzünde saklanan o sırrın,
birbirimize yansıyan büyüsüyle yıkanırken,
ne sen korkardın ne de ben;
bu dünyanın gündelik ölçülerinden, doğrularından.
Sanki her şey o an,
yok olur giderdi bir bir var olan yaşamlarımızdan.
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




''bu gün elde kalan,bir hiçlik...sadece hiçlik...tebrikler...
Farklı ve kendine özgü anlatımınız için sağolun. Şimdi solgun bir defterin son sayfalarında
Yasak bir aşk hikayesi kaldı geride sadece...
Tebrikler güzel şiire. Sevgiler
kalemine sağlık..ne güzel bir şiir....sevgiler ali abim..
şiir dili harika,özellikle şiirin son bulduğu mısralar mükemmel yazılmış
Bu şiir ile ilgili 5 tane yorum bulunmakta