Yaşa Şiiri - Hatice Dilek Kahvecioğlu

Sen çocuk, benim senden ne farkım var?
Benimde elimdeki, tas gözlerimdeki yaş, ağzımda bir hüzünlü gülücük.
Ben de isterim gece aydedenin altında uyumayı, filmler izlemeyi.
Ama çocuk bilmezsin sen ben çok daha erken büyüdüm senden.
Büyümek zorundaydım çocuk
Düşen bombalar altında namusuma uzanan eller altında bayrağım için,
büyüdüm ben çocuk.
Büyüdüm keşke...
Keşke...
Keşke yaşasaydım biraz daha.
Keşke görebilseydim annemi son bir kez.
Şehit düşen babama sarılabilseydim.
Keşke ölmeseydim.
Çocuk bu öyle bir zulümdür ki acımazlar insana
İnsanlık nedir bilirmi bu abiler?
Ne anlarlar hakikatten, eli kanlı caniler?
Söyle bana çocuk, hangi din bunu emreder
hangi tanrı bunu emreder?
Çocuk ölüm tatlı bu topraklarda, yaşamak zor.
Sen yaşa çocuk umutla, direnişle yaşa!
Nolursun benim için yaşa.