Yaş Kırk Oldu Şiiri - İsmail Abalı

Tarz değişmiş şimdi aydım
Genç ikendi janti marka
Çizgili bir tişört giydim
Sırtıma da örme hırka

Acımadan geçti yıllar
Yürümeye bitmiş yollar
Kulağımda çıkan kıllar
Haber verdi geldim kırka

Ömrümün bu hazan ayı
Kocalıktan aldım payı
Gayri ben de oldum dayı
Oturasım gelir parka

Sabah beşte gün doğarken
Çay içerken ekmek yerken
Millet bağrır kalkma erken
Zulüm oldum eve barka

Evvellerden pek güzeldim
Ben bu yaşa nasıl geldim
Allah'tan ki zaten keldim
Beyazlıyor bir tek arka

Gayri vücut hepten bitik
Oldum içi geçmiş kütük
Göz katarakt belde fıtık
Ağrır durur sırt omurga

Ağzım gedik, diş kalmamış
Göreceğim düş kalmamış
Şaka maka iş kalmamış
Gözüm dalar bazen morga

Anlamazdım romancıyı
Cahit Sıtkı Tarancı'yı
İşte tattım bu sancıyı
Yaşıyorum korka korka

Lütfen emmi deyip durma
Karac'oğlan gibi yorma
Abalı'ya sen de vurma
Ağzın yesin acı sirke