&& Yarınları Düşünmekten.! &&

Mahmut Mücahit Özdemir
598

ŞİİR


112

TAKİPÇİ

&& Yarınları Düşünmekten.! &&

Yarınları düşünmekten,
Geçmişin acılarına hiç gerek kalmasa da,
Ne zaman inleyen bir insan görsem,
Kanar yüreğim.
Acılarım devşirir,
Anam düşer aklıma..

Çektiği sancılardan,
Gözleri yuvasından fırlamış o perişan haliyle
Canlanıverir hayali,gözlerimin önünde;
Çaresizlikten,
Başından aşağı döktüğü,
O buz gibi suların sersemliği..
Saçları ıp ıslak dağınık haliyle,
Açmış ellerini semaya;
Ses tellerini yırtarcasına yalvarıyor Allah'ına;

"Allah'ım ne olur dindir acılarımı,
Daha fazla çektirme
N'olur al canımı,aaaaaalll..!!
Al da kurtar beni kurtaaaar.."

Sonra..
Onun o dinmeyen feryatları.
Etrafına kümelenmiş sekiz çocuğun ağlamaları,
Karakol'un yamacında ki evimizden,
Ardı arkası kesilmeden yankı yapıyor
Gecenin o buruk sessizliğine..

Baba..!
Baba yok,baba kayıp..
Baba Suriye sınırında günlerdir pusuda..!

Ah anam..
Garip anam,çilekeş Anam,
Nasıl da katlanırdın ölümden beter,o böbrek sancılarına..

Taşları düşürebilmek için,
Krizi geldiğinde
Nasıl da vururdun kendini yerden yere..
Çocuk aklımızla kimimiz ayaklarına sarılır,
Kimimiz etrafta kesici ne varsa toplar saklardık.

Sonun da..
Düşer bayılırdı annem..
Taş kesilir..
Parmakları avuç içlerine kilitlenir,
Ne kadar uğraşsak ta açamazdık,
Tırnaklarının yardığı avuç içlerinden kan sızardı.
Ellerimiz kan revan olurdu her seferinde..!

O halimizle
Feryat ederdik çaresizliğe,
Gecenin o ürperten sessizliğine.!!!

Her seferinde
Nöbette ki Jandarmalar gelirdi feryadımıza.
Ömer abi,Sabri abi,hasan abi..

Babam göreve giderken
Bizleri onlara emanet ederdi,hepsi abilerimiz
Dert ortağımız,her şeyimizdi onlar bizim..

İki de kangal köpeğimiz vardı,
Hayatı her haliyle bizimle paylaşan,
Evin etrafın da kuş uçurtmayan,
Bizimle ağlayıp bizimle mutlu olan..!

Ah anam
Sen ne fedakar,sen ne cefakar anaydın
Hala aklım almıyor,
Sen onca acılara nasıl dayandın.!!!

***
Nur içinde huzurla uyu garip anam.
Allah'ın rahmeti ebediyete intikal etmiş tüm analarımızın üzerine olsun..

Mahmut Mücahit Özdemir
Kayıt Tarihi : 18.9.2018 06:17:00
Yıldız Yıldız Yıldız Yıldız Yıldız Şiiri Değerlendir
Hikayesi:


Bu naçizane şiirim, altmışlı yıllarda babamın şark hizmeti dolayısı ile gittiğimiz Yolu elektriği,suyu olmayan Kurtalan'ın Rıdvan köyünde,üstü toprak damlı ahırdan bozma,yılanlı,akrepli evimizde yaşadığımız sadece bir günün acılı hikayesidir..Okuyan gözlerinize, özümseyen yüreğinize Allah zeval vermesin..Teşekkür ederim sabrınız için..

Yorumunuz 5 dakika içinde sitede görüntülenecektir.
  • İbrahim Kavas
    İbrahim Kavas

    Günler birer birer geçiyor, yaşanılanlar birer acı hatıra olarak hafızalarımızda yeri kalıyor. Her evin bacası tütüyor ama nasıl bir ocak, onu ancak içeride yaşayanlar biliyor. hayat kolay değil, tutunmak hiç kolay değil. Kimi zaman analar, kimi zaman babalar, kimi zaman büyük çocuklar fedakarca ocağın bacasını tüttürmek için savaşır. merhume annenize de Allah'tan rahmet diliyorum. Yüreğiniz var olsun.

    Cevap Yaz

TÜM YORUMLAR (1)

Mahmut Mücahit Özdemir