Yarına ve Yanına Şiiri - Ömer Korkmaz

Gece bağırıyor ve yutkunuyor umutlar;
Her tarafta nefsine kukla olmuş insanlar.
Hicran, yoksunluğunu hissettiriyor boşvermişliğe;
Gönül, vuslat ararken zalimin pençesinde.

Hıçkırıklar, tekrar tekrar ilişiyor kulağıma;
Beyaz bir örtü bırakmış kendini rüzgara.
Ufalanıyor gündüz, hasreti boğuyor öfkem,
Yıldızlar parlıyor karşımda, bir lahza görünüyor gölgem.

Belalar hissettiriyor aleme imtihanı,
Doğmamış çocuğumun busesi var yanağımda.
Hilal sarmış büklüm büklüm zamanı,
Verdiğim söz kalmış Kâlû Belâ'da.

Papatyalar yeniden yeşeriyor çayırlarımda,
Gurbet nazlı nazlı bakıyor yurduna.
Tereddüt ediyor bulutlar ağlamaya bu defa,
Duaya açılıyor eller, yarına ve yanına.