Biz beyinsiz değiliz ki, bize beyin atadınız,
Beynimizi mahkum edip, kazayı reva gördünüz,
Dileğimiz hakkımızdır, yoktur başka isteğimiz,
Fırat gibi çağlıyorken, suyumuzu kuruttunuz,
Suçumuzu bilmiyoruz, halen mahkum yaşıyoruz,
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




üstadım çok güzeldi beğenerek okudum...selam ve saygılarımla..ibrahim yılmaz.
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta