Yarım Kalmış Cümle Şiiri - Kasım Kobakçı

Yarım kalmış cümlenin, sonu gelmez,
Eksik sayfadan, yazı silinirken,
Anlamsız sırrı, kimse kolay bilmez.
*
Karalanmış kağıda, mühür bastım,
Masama taştı, o siyah mürekkep,
Boş satırlara, sessizliği astım.
*
Yırtık kenarlar, hep acı taşıyor,
Boyayla bulandı, parmak uçlarım,
Gizli harflerim, gölgemi aşıyor.
*
Titrek çizgiler, umudu gizliyor,
Koyu lekenin ardı, koca boşluk,
Ruhum sessizce, o anı izliyor.
*
Satır arası, yitik mısralarda,
Dönüştü heceler, karışık harfe,
Sözler hatalı, bitmeyen kararda,
Silgiler yetmez, siyah satırlara.
*
Baştan yazılan, öyküye inandık,
Lekeli yüzey, yutar anıları,
Tozlu raflarda, geçmişe saplandık.
*
Kalem ucuyla, kazınan hayaller,
Umudunu sildi, yanlış adımlar,
Kağıt üstünde, soldu nice güller,
Kurşun rengiyle, karardı masalar.
*
Tekrar denerken, kırıldı kalemim,
Kelimeler sustu, yorgun zihnimde,
Boşa harcandı, sızlayan elemim.
*
Yeni baştan başlasam, biter miydi?
Kederli sözlerle, dolu sayfalar,
Yazılan öykü, ufka yiter miydi?
*
Bulanık hisler, akıyor içimden,
Paslı tenekem, derdimi sızdırır,
Yabancı ruhlar, soruyor peşimden.
*
Üstü çizilmiş, adların anısı,
Hatıralarla, sararır yapraklar,
Titretir teni, acının yankısı.
*
Fikrim dağıldı, rüzgara karıştı,
Söylenen yalan, inancı yok etti,
Kırık aynayla, bakışım barıştı,
Ağlıyor, çöpe atılan fikirler.
*
Buruşuk zarflar, masamda solarken,
Gönderilmeyen mektubun, matemi,
Suskun odama, karanlık dolarken.
*
Gözden dökülen, yaşlara sarıldım,
Geçmişi gizledi, yırtılan resim,
Çizgisi bozuk, sonlara darıldım,
Canımı yakıyor, eksik taslaklar.
*
Noktası eksik, sonların telaşı,
Nefese yetmez, yorulan virgüller,
Akıyor baştan, gözümün kan yaşı.
*
Çapraşık sesler, beynimi oyarken,
Ruhumu kavradı, kaybolan mana,
Karanlık zindan, hülyamı soyarken.
*
Bitmemiş nota, çınlıyor kulakta,
Ahengi yitirdi, dağılan beste,
Umut aradım, kimsesiz sokakta.
*
Koparıp yırttım, sararan kağıdı,
Geriye kalan, koca hezeyandır,
Tutamadım hiç, eriyen ağıdı.
*
İfadelerim, dilimde yaradır,
Cümleler kurmak, azaba bedeldir,
Suskun dudaklar, bahtıma karadır,
Küllere karıştı, yanmış satırlar.
*
Yeniden yazmak, imkansız hayali,
Boyası kurudu, karmaşık resmin,
Yıpranan ruhun, kalmadı mecali.
*
Kapanan roman, sırrıyla bezeli,
Okunmaz artık, aşınan yapraklar,
Tozlara battı, o devrin güzeli,
Yuttu aydınlığı, çöken karanlık.
*
İlk satırda, aşk hevesle başlardı,
Yarayı kanattı, çizilen üstler,
Düşen damlalar, rüyamı haşlardı.
*
Boşlukta yiten kelama, ağlarım,
Savrulur ufuktan, tebeşir tozu,
Issız odaya, zincirle bağlarım.
*
Her taslak, başka azabı besliyor,
Götürdü ömrümü, kopan sayfalar,
Vicdanım her gün, suçumu dinliyor.