Yarım Kalmış Bir Göçebe Şiiri - Sinan Ba ...

Ruhumun kıyısında dinleniyor akşamın gölgesi,
İçimde kimsenin bilmediği o eski, tozlu kütüphane.
Hangi rafa el uzatsam, parmaklarımda bir sızı,
Sanki her kelime biraz ben, her cümle biraz bahane.
Ben bu hayatın neresindeyim, hangi durağında?
Kendi sesimi arıyorum bir uçurumun dudağında.

Eski bir plağın cızırtısında saklı kalmış hayallerim,
Dokunsam kırılacak bir cam gibi titriyor zaman.
Rüzgârın önüne katılmış bir kuru yaprak misali,
Nereye savrulsam, orada bitiyor bende duman.
Kimseye anlatamadığım o ince, narin hıçkırık;
Kendi içimde bir dünya kurdum, kapısı hep kırık.

Güneş her gün doğuyor ama benim göğüm hep alaca,
Bir kuşun kanadına yükledim en ağır yükümü.
Şimdi sessizlik en büyük dostum, en sadık yol arkadaşım,
Kendi sessizliğimde dinliyorum ruhumun söküğünü.
Ben aslında sadece bir "belki"nin peşindeyim,
Kendi kalbimin gurbetinde, en derin köşesindeyim.

Sinan Bayram