Yarım Kalanlara Şiiri - Mert Ali Bedel

Yarım bıraktığım her şeyin ardından geliyorum kendime.
Parçalanmış düşlerim kalıyor geride.
Kimsesiz sokaklar,
Issız yalnızlıklar…
Her evin acısına talibim artık.
Babam beni dövsün,
Annem bana kızsın,
Odalara kapatsınlar beni.
Ertesi sabah üstüme yeniden giyineyim
Evlerimin acılarını,
Sancılarını;
Kan kustuğum bu şehrin sokaklarına.
Bir de adını yazmıştım.
Aşklarım, aldanışlarım,
Ağrılarım oldu.
Her tövbem bir başlangıç,
Başlangıcım bir ayrılış.

Yarım bıraktığım her şeyin ardından geliyorum kendime.
Senin soğuğunda üşüyorum,
Karlar yağıyor saçlarıma.
Şakaklarıma acılar düşüyor.
Her yanlışa bir doğru yakıyorum.
Gençliğimden alıştım,
Ayrılıklara ışık tutuyorum.
Talibim sokakların acılarına,
Umut dileniyorum,
Hasret satıyorum.

Yarım bıraktığım her şeyin ardından geliyorum kendime.
Evlerim, acılarım, sokaklarım…
Renklerine âşık olduğum gökyüzü.
Karanlığı dağıtan her şeye isyan ediyorum,
İsyan ediyorum
Bekleyişlere.
Sonra beklerken buluyorum kendimi,
Beklediğimi bilmeden.
Ayağımı acıma göre uzattım hep,
Damlaya damlaya aşk olsun diye.

Yarım bıraktığım her şeyin ardından geliyorum kendime.
Sanki yıkılmış içimde varacağım yer.
İnce bir sızı ilişmiş ömrüme,
Bense kalmışım her ücra köşede.
Sözüne hayran kaldığım o ağızdan çıkmış fermanım.
Şiirimi yüzüp soymuşlar beni,
Çırılçıplak kalmışım ortada.
Kanımı yerden toplayıp söz etmişler,
Kim bilir neler demişler
Acıyan her yanıma.

Yarım bıraktığım her şeye bakıyorum
Ve yarım kalıyorum baktıkça.