Çoğalıyor yalnızlık odanın duvarlarında...
Kesik kesik atıyor sensizliğin nabzı.
Geceyi ortasından yaran saatin sesi.
Karışıyor bedenimin küf kokusuna.
Gözleriyle beklemekte gelmeyen sabahı.
Saçlarımdaki çocukluk kırılıyor taradıkça.
Yerin seni çektiği kadar ağırsın,
Kanatların çırpındığı kadar hafif..
Kalbinin attığı kadar canlısın,
Gözlerinin uzağı gördüğü kadar genç...
Sevdiklerin kadar iyisin,
Nefret ettiklerin kadar kötü..
Devamını Oku
Kanatların çırpındığı kadar hafif..
Kalbinin attığı kadar canlısın,
Gözlerinin uzağı gördüğü kadar genç...
Sevdiklerin kadar iyisin,
Nefret ettiklerin kadar kötü..




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta