Çoğalıyor yalnızlık odanın duvarlarında...
Kesik kesik atıyor sensizliğin nabzı.
Geceyi ortasından yaran saatin sesi.
Karışıyor bedenimin küf kokusuna.
Gözleriyle beklemekte gelmeyen sabahı.
Saçlarımdaki çocukluk kırılıyor taradıkça.
ne olur kim olduğunu bilsem pia'nın
ellerini bir tutsam ölsem
böyle uzak uzak seslenmese
ben bir şehre geldiğim vakit
o başka bir şehre gitmese
otelleri bomboş bulmasam
Devamını Oku
ellerini bir tutsam ölsem
böyle uzak uzak seslenmese
ben bir şehre geldiğim vakit
o başka bir şehre gitmese
otelleri bomboş bulmasam




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta