Sabah dedikleri bu mu
İçimde gecenin tortusu dururken hala
Gözlerim ışığa açık
Ama ruhum karanlığın koynunda saklı.
Bir düş büyüttük sessizce
Zamanın avuçlarında incitmeden
Her bakış bir yarın doğururdu
Her susuşta bile umut filizlenirken.
Sonra tek bir söz düştü aramıza
Bir cam gibi çatladı içimdeki dünya
Sessizlik ağır ağır yerleşti kalbime
Ve ben kendi yankımda kayboldum.
İçimde unutulmuş bir düş vardı
Belki de en saf en dokunulmamış olan
Sen giderken fark etmeden onu da söktün benden
Geriye yarım bir hikayenin küllenmiş izi kaldı.
Şimdi içimde kırık bir ışık yanıyor
Sönmüyor sadece sessizce direniyor
Biliyorum artık
Bazı hayaller bitmez yarım kalır
Ve insan en çok o eksik yerden yeniden doğar…
Hüseyin YANMAZ
29.04.2026
Kayıt Tarihi : 29.04.2026 16:53:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.
Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!