Yarım Kalan
Yarım Kalan
Kaç kişiyi sevdim bu dünyada, içimde kalan,
Bilsen nelere empati duydum, gizli yaralara,
Bir sancı gibi çöktü omzuma görünmeyen yalan,
Kıymet-i harbiyesi yok artık bu hatıralara.
Ne bir fethim kaldı övünecek bu cihanda,
Ne kaybım değer buldu ardımda sönen izde,
Kendimi tükettim... Sanki eksildim her anda,
Hepsi bir hiç uğruna dağıldı içimde.
İçimde bir akif doğar, sessizce akar zaman,
Sözler eski bir gölge gibi düşer uzaklara,
Ne dünü tutar elim ne yarını bilir insan,
Sadece iç sesimde çözülür bütün yaralara.
Şüpheyle bakılan, içimde iz gibi kalan yaşanmışlıklar,
Korkunun içinde doğamadan sönüp giden bir hayat,
İçimde hep yarım kalmaya yazgılı hayallerim var,
Bu yeni sabah... Bu yeni yaşam, içimde bir kapı aralar.
Kayıt Tarihi : 12.04.2026 22:37:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.
Kalbim sustu, emeklerim yarım kaldı. Hesaplarım ve umutlarım çözüldü, kaybettiğimi kabul ettim. Ama yaşam, kayıpların içinden devam eden bir şeymiş. Her şey üst üste gelse de içimde kalan tek gerçek var: yeniden başlama ihtimali. Ve ben buna tutunuyorum… bir daha deneyeceğim, bir daha deneyeceğim, bir daha.




beğeni ile okudum
dilinize sağlık
beğeni ile okudum
dilinize sağlık
beğeni ile okudum
dilinize sağlık
TÜM YORUMLAR (3)