Kelebeklerin ki kadar renkli olmasa da
Bu albenili hayatı yaşamayı çok sevdik
Aslında biz bu dünyaya ölmeye gelmiştik
Ağlayarak geldiğimiz hayattan ayrılamadık
Her sabah başka bir umutla gözlerimizi açtık
Kırıldık, yorulduk ama yine de vazgeçemedik
Zaman avuçlarımızdan akıp giderken
Bir anın hatırına koskoca ömürler tükettik
Sonrada yarım duygular için ömür istedik
O unutamadığımız yarımlar yaşattı bizi
Biraz eksik, biraz kırık… ama hep sevdik
Ne tam yerleşebildik
Nede vaktinde gidebildik
Arada sıkışmış bir “keşke”nin esiriydik
Belki de en büyük yanılgımız bu oldu
Ölmeye geldiğimiz yerde, ölümsüzlüğü sevdik
Kayıt Tarihi : 11.04.2026 17:45:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.




Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!