Yarım Bardak Çay Şiiri - İsmail Görkem Ünal

Yalnızlık insana ne acı bir yüktür
Kurtulmanın tek yolu düş’tür
Kıskaca alınmış bir hülya gibi

İçkimi yudumlarken gelen huysuz yorgunluk
Kurmaktır aslında bütün kelimeleri
Kurgusuz bir film misali

Hayat, yorgun
Bitkin bir gerçekten ötedir

Dostlarımla geçen zaman unutuldu gitti
Arkamda duran insanlar
Şimdi ayrı masalarda, bensiz

Yalnızlığım dibine bıraktı
Gittiler, sebepsiz

Bir bakıma en fütüristik yaklaşımdır yalnızlık
Acılar içinde can çekişen inek gibi

Olan oldu artık
Olguzuluğun kısmetsiz talihi

Parmaklıklar ardında yeniden doğdu mahkûm tipi
Acıdan öğrendik evrim denilen şeyi

Mutantlaştık insanlık içinde
Koşulsuz, şartsız

Evrim denilen şey
Yalnız acılardan ibaret

Çektik ladesteki kısa çöpü
“Ne çıkarsa bahtımıza” dedik

Karşımızda duranın acı olduğunu
İtiraf ettik

Evet, yalnızlık konumuz bugündür dostlar
Bırakmayın kimseyi
Yarım bardak çay gibi