Yarim Şiiri - Deniz Gece Mavisi

Bu gece ilk defa içimde öldüğünü hissettim.
Soğuktu yüreğim, dona çekmişti hislerim.
Bir zamanlar mutlu ederdi sözlerin,
Şimdi ise sadece pişmanlık.

Ben bu aşk için çok mücadele ettim.
Ölme diye gözyaşlarımla besledim.
Ama olan oldu, bu gece sessizce gittin benden.
Veda bile edemeden.
Bu muydu bizim büyük aşkımızın sonu?

Bana baktıkça gülerdi gözlerin.
Adımı her andığında titrerdi dudakların.
Şimdi sadece bakıyorsun,
Hissiz, takatsiz ve anlamsız.
Neydi bir gecede seni benden alıp koparan?
Neydi dilime dolanıp konuşmama engel olan?

Neden gittin, ona bile diyemeden seni onunla bulmam?
Benden çok mu sevdi seni?
Daha bir aşkla mı dokundu bedenine?
Teninde hala tenimin kokusu varken,
Ona neden gittin, neden?

Bu gece açıyorum dilimin ve gözlerimin kilitlerini.
İlk defa haykırıyorum:
Neden, ya neden?
Hani kızımız olacaktı,
Saçları dalga dalga,
Gözleri mercan mavisi,
Teni süt köpüğü.
Şimdi söyle bana, değdi mi
Bizi bitirip gittiğine?
Bak, sen de pişmansın,
Sen de yanlızsın.

Sahi, söylesene, ona sarılıp
Beni düşünmekten,
Film şeridi gibi anıların gözlerinden geçmesinden,
Çalan her telefonla irkilmekten yorulmadın mı?
Ben çok yoruldum, yarim.

Seni uzaktan izlemekten,
Her gün yolunu beklemekten,
Yazdığın şiirlerde bana ait izler aramaktan,
Ben çok yoruldum.
Hadi çık, ta gel adamım(Kadınım).
Kadının(Adamın), yarin sevdiceğin burada,
Sen nerdesin?
04.07.2026 00:48