Yargı Şiiri - İhsan Yılmaz

Yargı

İhsan Yılmaz

Bütün cesaretimi toplayıp
Derinlerinde boğulmadan
Sorularımda kaybolmadan
Yargılıyorum kendimi.

Kalbime soruyorum:
Başarabilir misin beni görmeye,
Sustuğum yerleri duymaya,
Kırıldığım yerleri anlamaya?

Cesaretin yeter mi
Gerçeğin aynasına bakmaya?
Kendi vicdanının önünde
Kendi hükmünü okumaya?

Topla cesaretini ve gör beni,
Yaralarımın izini say tek tek.
Hadi başla yargılamaya
Sessizliğimin mahkeme salonunda.

Ya bir ömür müebbet ver bana
Yalnızlığın karanlık hücrelerinde,
Ya da çek hükmü hiç bekletmeden
Dola ipi boynuma, infaz et.

Ama bil ki…
En ağır cezayı zaten
İnsan kendine verir bazen,
Ve en büyük mahkeme
İnsanın kendi kalbidir.
Nisan/2026