Yaren
Yaşam cümlesinin ortasını geçeli çok zaman olmadı. Yolculuğum düşe kalka sürüyor. Noktanın konduğu yerdesin.
Kavurucu sıcaklar günü yakarken senin sevdanla küle dönen kanlarım hala akıyor.
Biliyor musun. Günler vagon misali ardı ardına geçip gidiyor.Güneş her sabah doğum sancısı çekiyor bende senin sancınla başlıyorum güne. Güneş doğunca öpüyorum alnından.
Kuşlar alkışlarken doğan günü kaldırımlar suskunluğunu bozuyor. Uçsuz mavi gerinip yıkıyor yüzümü.
Karamsarım yaren hem de çok. Bu karamsarlığıma adın yüreğimin en kuytu köşelerinde ıpıl ıpıl yanan küçük bir yıldız gibi.
Seni büyüteceğim yüreğimin sevda tarlalarında. Tohumlar çatlayalı çok olmuş. Yaşam koşturmacasın da ben aldırmadın onlara . Bana öyle bir hatırlattın ki …
Beni bu eylül öldürecek
Bir aşk kadar zehirli,bir orospu kadar güzel.
Zina yatakları kadar akıcı,terkedilişler kadar hüzünlü.
Sabah serinlikleri; yeni bir aşkın haberlerini getiren
eski yunan ilahelerinin bağbozumu rengi solukları kadar ürpertici.
Öğlen güneşleri; üzüm salkımları kadar sıcak.
Devamını Oku
Bir aşk kadar zehirli,bir orospu kadar güzel.
Zina yatakları kadar akıcı,terkedilişler kadar hüzünlü.
Sabah serinlikleri; yeni bir aşkın haberlerini getiren
eski yunan ilahelerinin bağbozumu rengi solukları kadar ürpertici.
Öğlen güneşleri; üzüm salkımları kadar sıcak.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta