Önce toprağı, topraktan insanı yarattı, Yaratan.
Cennete koydu; saltanat verdi; üstün kıldı Yaratan.
Bir emir ile, secde edin kuluma, dedi, Yaratan.
Şeytan etmedi; asi oldu; huzurdan kovdu Yaratan.
Şeytan geldi; mühlet istedi; izni verdi Yaratan.
Şeytan gitti; insanı aldattı; gadaplandı Yaratan.
İnsanı cennetten çıkardı; dünyaya attı Yaratan.
İnsan ağladı; tevbe etti; bağışladı Yaratan.
Adem ile Havva’dan çoğalttı insanlığı Yaratan.
Kimini sert mizaçlı, kimini uysal kıldı Yaratan.
İnsan, gün oldu, Hakk’ı unuttu; hatırlattı Yaratan
Çoğu inkar etti, azı iman; karışmadı Yaratan.
Ey insan! Varlığıyla evvelsiz, ebedidir Yaratan.
Asla kuşatılamaz; kuşatmıştır her şeyi Yaratan.
Her ne varsa, O yaratmış; yaratılmamıştır Yaratan
Akıllı ol; imanlı öl; göstersin nurunu Yaratan.
13.01.2005
Yusuf AkkayaKayıt Tarihi : 26.2.2012 01:35:00





© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.

Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!