Yarabandı Şiiri - Burhan Sevimligil

Mutluluk ne bir güldedir ne de gülistanda...
Dün dert ettiklerin ile gönlün bugün yasta!
Dünyalar senin olsa da tatlı bölünmez o pasta!
Sarmaz o yaraları bulduğun o yarabandı!

İnandıkların savrulmuş, yüzün buruk zamanda.
Huzur almıyor ne ev ne altın ne de para.
Gerek yokmuş alacağın kalmayınca edebe, ara!
Sarmaz o yaraları bulduğun o yarabandı.

"Rüya gibi bir aşk" derken de mi herşey yalandı?
İçirdiğin bir yudum suyun bile gün geldi kınandı.
Sadece gönlüm ikrar etmiş verdiğimiz andı.
Sarmaz o yaraları bulduğun o yarabandı.

En çok kimi sevdiğin, belki benim için muamma.
En çok ben tarafından sevildin bunu unutma.
Silinmez ömür boyu o tat, o huzur, utanma!
Sarmaz o yaraları bulduğun o yarabandı.

Sandın ki yol uzundur, menzil uzakta.
Ömür geçer bir gölge gibi sokakta...
Ne kazanç avutur seni ne de o tuzakta,
Sarmaz o yaraları bulduğun o yarabandı

Ömür bir yoldur akıp giden zaman.
Yeterli değil, bir gün anlarsın sadece çaban!
Kendine bile yabancı bu yüz kime can?
Sarmaz o yaraları bulduğun o yarabandı!

Yıkılır gönlün ben gibi, o baş yorgun düşer
Nefsini gıdıklayan yalan gönlünü büker.
Gururdan ördüğün duvar bir gün çöker.
Sarmaz o yaraları bulduğun o yarabandı!