Yara Diye Yaşamak Şiiri - Yücel Özkü

YARA DİYE YAŞAMAK
İçim kanar, anlatamam,
kelime yetmez bu yaraya.
“Yar” dedikçe paramparça olurum,
bırak gücenme,
ben doğduğum gün
yaralıydım zaten.

Ne dilim taşıdı bu acıyı,
ne yüreğim sığdırabildi kendine.
Her sabah aynı yerden kanar içim,
gece olur,
sızım adımı söyler.

Biliyorum, sarılmaz bu yara,
hiçbir merhem dokunmaz bana.
Ama bir dirhem nefes olsaydı,
bir anlık unutmak,
bu fâni dünya
bu kadar ağır gelmezdi canıma.

Yüce Yaradan bilir belki
niye beni böyle yazdı.
İçim inlerken sustum ben,
yaşam dedikleri
yarayla yürümekmiş,
ben onu
canımdan öğrenmişim.

Yücel ÖZKÜ
9 Ocak 2026/06:43