9 Haziran 1963 Razgrad/BULGARİSTAN
Ne takvimler düştü duvardan,
Kaç ömür tükendi, bu yardan.
Zehirli yel ve toz yığını,
Mavinin bağrında, kar izi,
Sızlar durur, hala o yara.
*
Çakal dişli, emir kulları,
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta