Taş oldu ağzım dilim kulaklarım duydu yar
Benim kara sevdamı yok yerine koydu yar
Gülüşümü katletti, gözlerimi oydu yar
Bahar çiçeklerimi dolu vurdu, kar vurdu
Bin ordu vuramazdı, sol yanımdan yar vurdu.
Oysa ceylan bakışlar aşkı bilir sanardım
Ben ne diye adını dualarla anardım
Madem ki aşk yok ise, ben ne diye yanardım
Kusursuz bir sevdayı sonsuz bir efkar vurdu
Bin ordu vuramazdı , vurdu beni yar vurdu.
Bir şubat gecesiydi gözlerimden can düştü
Mısraların bağrına ılgıt ılgıt kan düştü
Aç aslan yatağına yaralı ceylan düştü
Zemherinin koynunda beni nevbahar vurdu
Bin ordu vuramazdı, yüreğimden yar vurdu.
Hurdacı tezgahına düşünce can elmasım
Bütün gece boyunca gitmedi ağlayasım
Sen bunu anlamazsın, bin yıl sürecek yasım
Ne saklı , nede gizli... Ele aşikar vurdu
Bin ordu vuramazdı, inancımdan yar vurdu.
En çıkmaz sokaklarda sabaha dek yürüdüm
Savaşım bitti benim, kılıcımı sürüdüm
Üzüldüm sanma sakın, ben dün gece çürüdüm
Namluda bakışların... Aşkı intihar vurdu
Bin ordu vuramazdı, ciğerimden yar vurdu.
Uzak dağ köylerinde ağladı bir gelincik
Gözlerim kan ırmağı, kana düştü gelinlik
Ölüyorum sevgili, şerefimle , başı dik
Beni dünya yurdunda en güzel nazar vurdu
Bin ordu vuramazdı, tam alnımdan yar vurdu.
Kayıt Tarihi : 6.04.2026 18:33:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.
Bir Ceylan Öyküsüdür




Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!