Yar Deyince Şiiri - Yücel Özkü

YAR DEYİNCE
Yar diye bir ses düşer geceme,
Karanlık susar, kalbim konuşur.
Bir dost gibi dokunur içime,
Adını anınca içim durulur.

Elin uzakta, özlemin yakında,
Saz telinde titrer sevgi hali.
Her nağme seni anlatır bana,
Her ezgi biraz daha yaralı.

Sesin rüzgâr olur dağları aşar,
Dostluğun yarama merhem gibi.
Şiirim seni söyler, gönlüm taşar,
Özlemle vurur bu deli gönül.

Yücel ÖZKÜ
04 Ocak 2026/22:29