09.05.1985 / istanbul
Yazısı anlaşılır insanın,
Gittiği yola baksın.
Tuttuğu ele,
Konuştuğu dile baksın.
Sıfırdan bire çıktığı dala,
Nefsinden ruhuna,
Kalbinden geçene baksın.
Unutma tek yar Allah’tır;
Taptığı insana baksın.
Kibirle yürürken, bittiği yere,
Can kuşu uçarken, gittiği yere,
Toprakta eriyip yittiği yere;
Dünyada bıraktığı ize baksın...
Sermayen bir nefes, aldığın emanet,
Gönül kırma sakın, eyleme hıyanet.
Menzile varınca kopar kıyamet;
Ezelden ebede, aslına baksın.
Kayıt Tarihi : 12.2.2026 22:15:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.
Hikayesi:
#baksın#şiir #selahattinirfançıtır




Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!