Ecel erip, vade gelse bir vakit
Çerağımda parıldayan nur ağlar
Koç yiğidin mezarını kazsalar
Sancakları yere düşen sur ağlar
Şu dünyada cevr-ü cefa çok imiş
Anladım ki hiç bir sefa yok imiş
Hayatta ben en çok babamı sevdim
Karaçalılar gibi yardan bitme bir çocuk
Çarpık bacaklarıyla -ha düştü, ha düşecek-
Nasıl koşarsa ardından bir devin
O çapkın babamı ben öyle sevdim
Devamını Oku
Karaçalılar gibi yardan bitme bir çocuk
Çarpık bacaklarıyla -ha düştü, ha düşecek-
Nasıl koşarsa ardından bir devin
O çapkın babamı ben öyle sevdim



